Abdullah Saad

Voor de laatste anderhalf jaar, is de snel escalerende crisis in Swat greep de aandacht van de hele natie van Pakistan. We zijn allemaal lezen, meestal in ontzag, over de aan de gang zijnde opstand in Swat, bomaanslagen van meisjesscholen, high-willekeur van Pakistan Leger en FC personeel, in het omgaan met dergelijke militante elementen en over de hints van de Indiase betrokkenheid in het creëren en behoud van dit fiasco.

Het zal een tweedelige post. In de eerste, zal ik een poging tot het beschrijven van de geschiedenis van TNSM (Tehreek e Nifaz e Shareeat e Muhammadi) en hun politieke en religieuze motieven achter deze oorlog. In mijn tweede post, ik zal onthullen in de details van de huidige werking Pakistaanse leger (en) tegen deze militante outfit, de redenen waarom deze handelingen onvoldoende bleek te zijn en wat kan nog steeds worden gedaan om deze situatie onder controle te brengen.

Mijn drijfveer achter dit bericht is om te proberen en te presenteren een vrij gedetailleerd beeld van de huidige situatie in Swat, zodat je 'The Reader' om je eigen mening over deze oorlog. Zodra je dat gedaan hebt, zou ik graag over te lezen in de comments sectie, dus alsjeblieft, doe commentaar.

Tehreek e Nifaz e Shareeat e Muhammadi (Beweging voor de Handhaving van de islamitische wet - TNSM)

Om te begrijpen hoe TNSM binnenkwam om zijn, moeten we aandacht besteden aan de politiek en de economie van de regio Malakand (dat is de primaire basis TNSM's). In het noordwesten van Pakistan zijn drie semi-autonome staten 'Dir, Swat en Chitral' samengevoegd tot de Malakand Division van de North-West Frontier Province (NWFP) vormen in 1970. De wetten van Pakistan werden uitgebreid tot het gebied, de vernietiging van oude juridische systemen, zoals Sharia wet in Swat, onder de Wali van Swat. Storingen van de overheid van Pakistan, in de nasleep van deze verandering, in het handhaven van de openbare orde en provisioning van goedkope rechtvaardigheid in het gebied heeft geleid tot de vervreemding van de lokale bevolking van de dagvaarding en de wetten van de staat van Pakistan. Dat is waarom, wanneer een wettelijke en gewapende strijd volgde in 1975, in de nasleep van een geschil tussen de overheid en houthandelaren over bos royalty's in het gebied, trok het immense populariteit van de lokale bevolking. Zulfiqar Ali Bhutto, de toenmalige premier van Pakistan, om de controle van de situatie implementeerde een nieuwe wettelijke regeling van het bestuur in het gebied, onder de nu-beruchte FCR (Frontier Crimes verordening). Deze bestelling werd vervolgens als eerste uitdaagde in Peshawar High Court en later in het Hooggerechtshof van Pakistan, wat resulteert in dien vernietigd. Zo creëren van een politiek vacuüm, waar een hele divisie bleef achter zonder een goede justitie en bestuur systeem. Let wel: het precedent te stellen de aandacht krijgen door middel van gewapende conflicten en geweld hier is ingesteld. En het falen van de regering van Pakistan aan te pakken op een voorzichtige manier maakte plaats voor de toekomstige herhalingen van een dergelijk voorval.

Fast forward naar de late jaren '80, toen Sufi Mohammad, een activist van de Jamaat-e-Islami (JI) en een geestelijke van Lal-Qila in Dir, net was teruggekeerd naar zijn vaderland uit Afghanistan na zijn stint als een van de toenmalige gevierd 'Mujahideens. Wordt zeer overtuigd van zijn religieuze idealen, het was toen dat hij besloot om in de pas met de vraag van de handhaving van de Sharia (islamitische wetgeving) in de Malakand divisie, om in te vullen het gat in de nasleep van de beslissing van het Hooggerechtshof van om FCR vernietigen Malakand Division. En zo TNSM kwam naar zijn.

Eerste grote TNSM het optreden was het hemeltergend vraag naar de invoering van de Sharia wet in Malakand Division (die, vóór de tenuitvoerlegging van de in 2002 decentralisatie plan, inbegrepen de dag van vandaag districten van Malakand, Swat en Chitral), uitgedrukt op een bijeenkomst in Dir op 9 mei 1994. Het was geen loze kreet, de vraag, in feite was het een ultimatum. Binnen een paar weken, TNSM de controle over het gebied, waaronder de overheid kantoren en Saidu Shareef luchthaven, door de pure kracht en kondigde het opleggen van Sharia wet. De groep oproep om de wapens een groot aantal ervaren Afghaanse strijders trokken vanuit het nabijgelegen stad Peshawar en Bajaur. De Pakistaanse regering, zoals altijd, te laat gehandeld, met bijna 6 maanden om een ​​antwoord te formuleren. Het was in november 94 ', dat de Pakistaanse paramilitaire troepen (FC), dan werden gestuurd, om controle over de situatie. De resulterende operatie leidde tot de dood van meer dan 40 mensen, onder wie een lid van de provinciale vergadering en meer dan een dozijn paramilitaire troepen, voordat enige schijn van normaliteit terug naar het gebied. Een vredesakkoord werd vervolgens bemiddeld tussen de regering van Pakistan en Sufi Mohammed, waarin de regering van Pakistan ingestemd met Sharia wetgeving te implementeren in Malakand Division. Maar Sufi Muhammad verklaard, pas na een maand van de aangegeven wapenstilstand, dat de uitvoering van de Sharia wetten in Malakand gebrekkig was en dat hij zal zijn strijd naar het doel van de uitvoering van de Shari'ah in Malakand voort te zetten.

Op dit punt in de tijd, terwijl TNSM ging de radar en de publieke belangstelling, als gevolg van aanhoudende proxy-oorlogen in Kashmir en Afghanistan werd gehouden, zijn primaire basis van volgelingen en verder te bouwen op het. De politieke leiders in het land, om welke reden, niet om te zien en dat te erkennen als een probleem en dus niet de behoefte voelen om het aan te pakken. Het ontbreken van goede uitvoering van de dagvaarding van de regering van Pakistan in Malakand divisie, zijn niet in het verstrekken van middelen om snel en goedkoop recht te leveren aan mensen en een verslechtering van de lokale openbare orde situatie zorgde ervoor dat TNSM nooit een gebrek aan volgelingen te maken.

The Resurgence

Het was pas na 11 september terreur aanslagen in de Verenigde Staten en de daaropvolgende Amerikaanse campagne in Afghanistan die de regering van Pakistan begon te richten op TNSM. Sufi Mohammad tegen die tijd openlijk werven van mensen om te gaan naar Afghanistan om door de VS geleide troepen te bestrijden. Al snel slaagde hij erin om in Afghanistan over te steken met ongeveer 7,000-8,000 vrijwilligers om de Taliban te ondersteunen. Als een meerderheid van zijn soldaten waren gedood of gevangen genomen, keerde hij terug naar huis alleen te worden gearresteerd door regeringstroepen. Hij werd uiteindelijk veroordeeld op 24 april 2002, samen met zijn 30 metgezellen, tot zeven jaar gevangenisstraf wegens het aanzetten tot mensen naar Afghanistan en voor het schenden van de staat beperkingen. De organisatie was niet langer een legitieme entiteit en werd verboden door president generaal Pervez Musharraf in januari 2002. Een aantal van haar leden dreef in de richting van een andere extremistische outfit; Tehrik-e-Taliban Pakistan (Beweging van de Taliban van Pakistan - TTP), die was op dat moment in de tijd, opererend vanuit Orakzai agentschap.

Hoewel de arrestatie van Sufi Muhammad behandeld een klap voor TNSM, zijn zoon-in-law Fazle Hayat nam TNSM onder de nom de guerre van Maulana Fazlullah en bijgedragen tot het herstel van de structuur van de organisatie. Al snel begonnen met het maken uitzendingen van een illegale FM-radiostation geïnstalleerd in zijn moskee op Imam Dheri, in de Mutta Tehsil van de Swat-district. Het leveren van twee preken per dag, preekte hij zijn versie van de militante islam. Op dit punt in de tijd, ex-president generaal Pervaiz Musharraf heeft ervoor gekozen om de situatie aan te pakken, zelfs voorbij aan het schaamteloos militante berichten die worden uitgezonden door middel van Fazlullah preken over de FM-radio, om verdere brandstof voor het conflict. Dit op zijn beurt hielp hem zijn beeld schetsen van de wereld als die van een enige barrière tegen militanten over te nemen Pakistan.

Toen kwam de verwoestende aardbeving van oktober 2005 in het noorden westelijke gebieden van Pakistan. TNSM gekapitaliseerd op deze menselijke catastrofe en nieuwe energie zelf. Vrijwilligers van de TNSM leidde de voorhoede van de hulpverlening in de getroffen gebieden van de Noordwestelijke Grensprovincie. Niet verrassend, bij gebreke van tijdige officiële hulp, de lokale bevolking kwam om deze vrijwilligers te bewonderen voor hun onbaatzuchtige toewijding in het helpen van de aardbeving slachtoffers. TNSM op dit moment in de tijd effectief gestart propageren dat de natuurlijke ramp werd bezocht op de lokale bevolking, omdat ze werden steeds ongelovig. De aanbevolen remedie in hun ogen was eenvoudig, leven volgens een strikte Sharia-code wil zeggen gedefinieerd door hen. Opvallend bij het ijzer was heet, zij met succes campagne gevoerd voor de vernietiging van televisietoestellen en video-spelers. Door het gebrek aan onderwijs in de regio, de boodschap resoneerde met de lokale bevolking en TNSM kreeg een nieuw leven.

Let er wel op, dat een laffe poging een deel van de MMA (Mutahidda Majlis e Amal - Het gecombineerde platform van de religieus-politieke partijen van Pakistan, die de regering gevormd in de Noordwestelijke Grensprovincie 2002-2007) aan de militante activiteiten tegen te gaan op een deel van TNSM was gewoon evenveel verantwoordelijkheid voor het bevorderen van deze crisis als ex-president generaal Pervaiz Musharraf. MMA's houding ten opzichte van militantisme in Swat was in feite dat van de praktische bemoediging. Eerste serieuze tekenen van problemen kwam toen polio vaccinatie teams werden aangevallen in Swat en MMA overheid gaf zijn eigen deurwaardersexploot door te vragen 'toestemming' van TNSM dat kinderen polio druppels worden gegeven. TNSM, gezien de situatie, verder nog een schepje bovenop door aan te kondigen hun prive-veiligheidsagenten om te zorgen voor zaken van 'wet en orde' te nemen in de vallei van Swat, Shaheen Commando Force . De politie werd aangevallen links, rechts en centrum. Er waren grootschalige desertie. Frontier Constabulary (FC) ook gaf zich in zeer grote aantallen. MMA regering was nog steeds uiterst terughoudend om hulp in te roepen van de federale regering. In feite zijn ze nooit deden. Uiteindelijk TNSM nam fysieke controle van politiebureaus, overheidsgebouwen en zelfs Saidu Sharif luchthaven. Het was toen dat de federale regering besloten om het heft in haar eigen handen en riep een vergadering van de Veiligheidsraad. Chief minister Akram Durrani geprobeerd om druk van de federale overheid te voorkomen troepen in te zetten, maar dingen waren niet echt in zijn controle. Zelfmoordaanslag was begonnen en een groot aantal van FC troepen werden gedood in hinderlagen dat de betrokken enorme hoeveelheden explosieven. Federale overheid vervolgens ingezet troepen van Pakistaanse leger, om de controle van de Swat-vallei terug uit TNSM worstelen.

Tehreek e Nifaz e Shareeat e Muhammadi en Tehreek e Taliban Pakistan (Beweging van Taliban van Pakistan - TTP)

TNSM, direct na de Rode Moskee-debacle, gezocht om de banden met Tehreek e Taliban Pakistan (Beweging van Taliban van Pakistan - TTP) te smeden onder leiding van Baitullah Mehsud, in een poging om een ​​paraplu te bieden aan alle opstandige bewegingen actief zijn in verschillende stammen agentschappen en bewoonde gebieden van de Noordwestelijke Grensprovincie. Sindsdien zijn Fazlullah en zijn volgelingen toeing Baitullah de lijn, of ze nu een decreet afgifte, de ondertekening van een vredesakkoord met de regering of sloop hetzelfde. Daarom lijkt het door alle rekeningen die de Fazlullah geleide militanten werkzaam zijn in dezelfde vorm als de TTP.

Om het tweede deel te lezen, klikt u hier .